Analar, Babalar, Bırakın Çabalasınlar

aşırı-koruyucu-aile2

Bir baba tanıdım. Hatırı sayılı yerlerden referans alıp kızıyla iş başvurusuna gelmiş. Kızından çok kendi konuşuyor, kızını durmadan övüyor . Kızının özgeçmişinde yer alan tek iş tecrübesi yaşadığı şirkete de  kızını kendi sokmuş , kızı memnun olmasına rağmen onu istifaya çağırmış ve gerekçe olarak şunu sunmuş : “Daha iyi,bilinir, kurumsal  yerlerde çalış” .

Sonra bir baba daha tanıdım. Oğlu için yine hatırı sayılı yerlerden “selam” almış, yanında oğlu olmadan çıkmış gelmiş. Oğlunu özel okullarda okutmuş, ama okul bitmiş oğlu iş bulamamış. “Ne iş yapacağının önemi yok, maddi anlamda sıkıntımız yok , evlenecek yeter ki bilinir bir yerde bir işi olsun, kız tarafına rezil olmayalım” diyor.

Ve bir anne geldi yanında kızı yok. Önce önemli birilerine uğrayıp sonra  geldiğini söylüyor. Kızının cv’sini anlatıyor ve övgüler yağdırıyor , iş arıyor evladına.

Nasıl da hikayelerinin kahramanı gibiler değil mi ?

Bu yaşananlar maalesef gerçek. İnsan Kaynakları profesyonelleri nadiren de olsa böyle emrivakilerle karşılaşabiliyor ve insanları kırmamak adına bu tarz görüşmeleri kabul edebiliyor. İşe alım gerçekleşiyor mu:       – Hayır. Peki neden hayır?

Bizler, kendini rahatlıkla ifade edebilen, başvurduğu pozisyon hakkında bilgi sahibi ve istekli, kendi ayakları üzerinde durabilen insan kaynağı istiyoruz. Şimdi aynı anne ve babalar, çocuklarını işe aldığımızı varsaydığımızda, çocuğu biraz yoğunluktan yorulduğunda, işte canı birkaç mevzuya sıkıldığında, hele bir de eskaza yöneticisinden uyarı aldığında : “Çık ordan sana iş mi yok, yorulduysan biraz dinlen, nasıl sana uyarı verirler ! ” demeyecek mi ? Bu kadar korumacı olup nasıl da kimliksizleştirmişsiniz evlatlarınızı. Hayatlarını altın tepsiyle kendilerine sunup, pamuklara sarmalar sarıp hangi hayata gönderiyorsunuz onları? Evet bazen işe alınmamak anne-babanın suçudur…

Anne ve babalara not: Bırakın çok kıymetlileriniz kendini keşfetsin, kendi ayakları üzerinde dursun. Sizin ona yapabileceğiniz, zor olan iş arama sürecinde ona moral ve destek vermekten başka bir şey olmamalı. Hemen telefonlara sarılıp, çevrenizi kullanıp belki evladınızın hiç istemediği bir iş ile onu iş dünyasına sokmayın. Özgürleşen, ne istediğini bilen ve kendini ifade edebilen evlatlarınız zaten başarılı olacaktır.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s