Peki Neyiz Biz ?

6d4ae11ea10d77df680453788b5fb56c

Sabahın erken saatinde aldığım doktor randevusuna yarım saat önce gittim. Doktorun asistanı adımı sordu ve “henüz sizden önceki hastalar bekliyor, doktor hanım bir telefon görüşmesinde” dedi. Tamam dedim, kendime bir yer bulup oturdum. Benden önceki hastalar homurdanmaya çoktan başlamıştı, sakin kaldığım için bakışlarıyla güzelce yargılandım. Doktorun asistanı arada doktorun odasına girip konuşmanın bitip bitmediğine bakarken içeriye biraz kulak kabartsanız çokça gergin bir ses tonu ve kendini anlatmakla ilgili derdi olan bir konuşmayı işitmek mümkündü.

Bulunduğu durumdan hoşnutsuzluğunu dile getirmek için fırsat kollayan profiller vardır, bilirsiniz, söylenmek için ona bakmanızı, ona hak vermenizi itinayla bekler. Sağım solum bu tiplerle doluydu ve “biz bekletsek kızarlar”, “bu nasıl iş”, “kaç saat oldu, saygısızlık” gibi pek çok söylemi tepki vermeden dinledim. Sonra bir kadın, dışarıdan baktığınızda son derece modern görünen, asistanın girmeyin demesine rağmen kapıyı açıp içeri girmek istedi. Asistan, bakışıyla ve beden diliyle “bana bunu yapma” mesajı vermesine rağmen nazik cevaplar vermeye çalıştı. Araya girme ihtiyacı hissettim, “asistanı zor durumda bırakıyorsun” dedim ve oturdu.

Sinirini alamayan iki hasta birlikte olup bankoya gittiler, bağırış çağırış, şikayet derken hasta hakları sorumlusu geldi, doktorun odasına girdi ve çıktı. Doktorumuz dedi, zor bir süreç yaşıyor, sizi beklettik haklısınız ama konuşmasını gerçekten bölemeyeceğimiz bir konu var dedi. Dinlemediler. Olmaz olsun böyle doktor deyip söylenmeye devam ettiler. Hasta hakları sorumlusu isterseniz sizi diğer doktorumuza yönlendirelim dediğinde “evet, istemiyoruz zaten bu kadını” deyip kabul ettiler.

Ben bekledim. Asistanla göz göze geldik, ona bakışımla “sakin ol” dedim. Koridorda bir ileri bir geri giden memnuniyetsiz hastalar doktorun adının yazdığı tabelanın fotoğrafını çekip şikayet edeceklerini, yanına bırakmayacaklarını söyleyip hızlarını bir türlü alamadılar. Sakinleşmiyorlardı. En son, o modern görünümlü kadın “böyle doktor mu olur, lanet olsun senin diplomana da profesörlüğüne de” dedi. Dayanamadım. Sizin hiç probleminiz olmadı mı, makine değil ki o, eğitimine hangi ara geldiniz, profesör olmak kolay mı diye ardı ardına bir sürü cümle kurdum ve gerçekten öfkelendim. “Sana ne” dedi bana ve hemen yandaşı, daha önceden hiç tanımadığı o yandaşı, “avukatı mısın” dedi 🙂 Ben de hastayım farkında mısınız? dedim, adam üzerime yürüdü ve cevap olarak “bekle böyle kös kös o zaman” dedi.

Bu diyalogdan hemen sonra onlar diğer doktoru beklerken, bizim doktorun asistanı beni içeri aldı; zaten önümde bekleyen hasta kalmamıştı; onlar diğer doktoru bekleye dursunlardı.

İçeri girdiğimde doktor sanki hiçbir şey yaşamamış gibi (ama gözlerine baksan ağlamış olduğunu anlarsın) “hoş geldiniz, şikayetiniz nedir” dedi. Gözlerim doldu, “üzgünüm” dedim. Gerçekten de üzgündüm. Bu kadar acımasız olunduğu için, anlayışın ve empatinin bu kadar bitmiş olduğu için, cahilin okumuşa zulmü için, karşısındakinin insan olduğunu unuttukları için… Doktor kalktı ve bana bir bardak su verdi. Üzülme dedi, “alıştım”, sana bunu yaşattığım için özür dilerim dedi. “Özür dilerim” dedi!

Alışmıyorum. İnsanın; makine sanılmasına, hoşgörüsüzlüklerinin dibe vurmasına, ötekini bu kadar çabuk horlanmasına, bencilliğine alışamıyorum. İş hayatında kimin ne yaşadığını bilmeden insanların birbirlerini kolayca yargılamasına, “benim işim çözülsün, gerisi ne olursa olsun” tutumuna, “profesyonellikte duygu yoktur” söylemlerine alışamıyorum. İş yerinde duygu var, çalışan da olsan, müşteri de olsan var.

Yaşadığımız ülke bizi öfkeli ve tahammülsüz insanlar ordusuna çevirmiş, eh kabul. Her şeyin hızlıca çözülmesi için destek olan teknolojik çözümler azıcık yavaşa sinirlenmeye sebebiyet vermiş, eh ona da kabul. Peki hiç mi insana dair duyguları yaşamayalım, neyiz ki biz? Robotlar baksın size, dakik, hiç aksamadan, isteyin sorgulamadan hemen yapsın ama söyleyeyim: Sahici gülmezler…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s